Süleyman Nazif ve Abdülhak Şinasi birlikte yemek yerken, Şinasi garsonu çağırır ve su ister. Şinasinin kirden ve mikroptan eldivenle el sıkacak derecede korktuğunu bilen Süleyman Nazif garsona seslenmeden edemez:
-Oğlum, beyefendinin suyunu yıka da öyle getir.
Her nefeste senin adın saklıydı
-
*Ben bu kentin kirli havasını solurken,*
*verdiğim her nefeste senin adın saklıydı;*
*ama sen yoktun..*
AliCan.
4 ay önce

Yorum Gönder 0 yorum: