Köy sakinleri yağmur duasına çıkmışlardı. Bütün köy ahalisi toplandı. İçlerinden birinde şemsiye vardı.
Bu inançtır.
Babalar bebeklerini havaya hoplatır, çocuklar gülmekten bayılır. Yere düşeceklerini akıllarına bile getirmezler. Çünkü babaları onu tutacaktır.
Bu güvendir.
Yatağımıza girerken yarın uyanıp yaşamaya devam edeceğimize dair teminatımız yoktur. Ama yine de ertesi güne dair planlar yaparız.
Bu ümittir.
İnancınızı, güveninizi, ümidinizi hiç kaybetmemeniz dileğiyle.
Doğu illerindeki bir "aga"nin en buyuk zevki, kar uzerine çişiyle imzasini atmakmis. Bu nedenle kar yagmaya basladigi andan itibaren koyde hayvanlar dahil hic kimse sokaga cikamazmis. Kar biraz kalinlasinca, aga sirtina kurkunu giyer ve koy meydanina gelirmis. Yaninda da aganin en yakin yardimcisi Haso.
Aga sirtini koye dogru doner sonra sorarmis:
"Ula Hasso, ahali bakiy mi?"
Hasso cevap verirmis:
"Evet agam, hepisi de bir olmus, pencerelerden bakir."
Aga cisiyle karin uzerine imzasini atarmis "Abdullah Cizrelioglu", sonra da bir nokta koyarmis ve sorarmis:
Hala bakirler mi?"
"He agam, hem bakirler hem de cilgin gibim alkislirler."
Her sene ayni toren surermis. Aradan 7 yil gecmis. Aga yine kar tuttuktan sonra cikmis koy meydanina. Sormus Hasso'ya:
"Ahali bakir mi?"
"He agam bakirler, kopekler, kediler bile camdadir."
Aga adini yazmaya baslamis "Abdullah" diye. "Cizreli" demis ki,
kalakalmis, cunku yas geregi prostat. Halka rezil olmak var. Alcak sesle Hasso'ya sormus:
"Bakirler mi?
"He agam bakirler de, sen ne diye durdin ogle?"
Aga caresiz "Ula gel yanima, arkani don ahaliye, tamamla sunu" diye emretmis. Hasso bir an durmus, sonra cisini yapmaya hazirlanmis ve aganin kulagina egilmis "Agam" demis, "Kirk
yildir kafama vurdin salak dedin, sirtima vurdin aptal dedin. He bu kulun okumayi yazmayi sokemedi ki, tut da yazinin devamini sen yaz."
Kıssadan hisse alinacak ders "Isini gordurecegin adamin egitimini sakin ihmal etme yoksa ...tutarsin :)))
